Prawidłowa forma

Prawidłowa pisownia to:

Ohydny

Przykłady poprawnej pisowni

• To danie wyglądało ohydnie, ale smakowało zaskakująco dobrze.

• On zachował się ohydnie wobec swoich przyjaciół.

• Widok zmasakrowanej kukiełki był naprawdę ohydny.

• Nie znoszę tej zupy – ma ohydny zapach!

Zasada poprawnego zapisu

Przymiotnik ohydny pochodzi od słowa ohyda – czyli czegoś bardzo nieprzyjemnego, wstrętnego, budzącego odrazę.

Pisownia z „h” wynika z pochodzenia wyrazu. Nie ma w nim żadnego związku z dźwiękiem „ch”, mimo że w wymowie może brzmieć podobnie.

Nie istnieje w języku polskim słowo ochyda – a co za tym idzie, również nie istnieje ochydny.

Jak to zapamiętać?

• Możesz zapamiętać tak:

  • Skoro mówimy „ohyda” (z „h”), to przymiotnik również będzie: „ohydny”.

  • Możesz to skojarzyć z emocją odrazy: „Hyyy, co za ohyda!” – „H” odruchowo oddaje uczucie obrzydzenia. To pomaga zapamiętać poprawną literę!

  ---

Ciekawostka językowa.

Słowo ohyda i jego pochodne, jak ohydny, wywodzą się z języka łacińskiego (horridus – straszny, przerażający), przez pośrednictwo czeskie. To przykład tzw. wyrazu ekspresywnego – czyli takiego, który służy do wyrażania emocji, szczególnie tych negatywnych.

Warto też wiedzieć, że w języku polskim istnieje wiele przymiotników z „h”, które bywają mylone z „ch”, np.:

• hańba (nie: chańba),

• hipokryzja (nie: chipokryzja),

• heroiczny (nie: cheroiczny).