Prawidłowa forma

Prawidłowa pisownia to:

• „Dłońmi” – forma krótsza, częstsza w języku potocznym, literackim i poetyckim.

• „Dłoniami” – forma dłuższa, bardziej książkowa, używana dla rytmu, emfazy lub w oficjalnych kontekstach.

Obie oznaczają to samo i można je stosować wymiennie – nie ma tu błędu językowego.

Przykłady poprawnej pisowni

• Zakryła twarz dłońmi, żeby ukryć łzy.

• Malowała obraz dłoniami, bez użycia pędzla.

• Modliła się, trzymając różaniec w złożonych dłońmi.

• Przemywała zranioną skórę własnymi dłoniami.

Zasada poprawnego zapisu

Forma narzędnika liczby mnogiej rzeczowników zakończonych na „-ń” może przyjmować dwie równorzędne postacie fleksyjne: krótszą (np. „dłońmi”) i dłuższą (np. „dłoniami”).

Jak to zapamiętać?

To tak jak z parami: rękami / rękoma, oczami / oczyma, nogami / nogoma (choć ostatnia jest już archaiczna). Polski język dopuszcza w narzędniku liczby mnogiej dwie formy – krótszą i dłuższą.

Ciekawostka językowa

Podobne „podwójne” formy mają też inne rzeczowniki w języku polskim. To dziedzictwo staropolszczyzny, w której częściej używano wersji dłuższych. Dziś krótsze formy są bardziej popularne w codziennej mowie, a dłuższe zachowują się w tekstach literackich, poezji i retoryce.