Prawidłowa forma

Prawidłowa pisownia to:

rzygać

Przykłady poprawnej pisowni

Nie mogę patrzeć na ten film, zaraz będę rzygać

Po tej zepsutej rybie chciało mi się rzygać przez cały wieczór

On ciągle narzeka – można rzygać tym jego marudzeniem

W autobusie zrobiło mi się niedobrze, prawie zaczęłam rzygać

Nie przesadzaj z tymi drinkami, bo zaraz będziesz rzygać

Zasada poprawnego zapisu

• Etymologia (pochodzenie wyrazu)
  Słowo „rzygać” pochodzi od prasłowiańskiego czasownika rǫgati, który oznaczał coś w rodzaju „wypluwać”, „wyrzucać”.
  W toku rozwoju języka polskiego, głoska „rz” w tym miejscu nie wynika z wymiany na „ż”, tylko ma swoje historyczne uzasadnienie.
  Nie pochodzi też od wyrazu, w którym występowało „g” lub „z”, dlatego nie dochodzi do tzw. wymiany spółgłoskowej.

• Brak zasady wymiany na „ż” w innych formach
  Nie ma formy: żyga – żygam – wyżygać, ani żygać – żygający itp. Gdyby tak było, moglibyśmy podejrzewać, że pisownia powinna być z „ż”.
  W tym przypadku nie ma takiej wymiany, więc nie ma podstaw do użycia „ż”.

• „Rz” po spółgłosce
  W języku polskim często po spółgłoskach (np. „p”, „t”, „k”, „b”, „w”) piszemy „rz”, a nie „ż”. Choć tu akurat wyraz zaczyna się od „rz”, to wiele osób próbuje go zapisać fonetycznie jako „ż” – co jest błędem ortograficznym.

Jak to zapamiętać?

• Możesz zapamiętać tak:

  Rzygać to słowo potoczne, ale ma „rz” jak w „rzeka” – coś, co się wylewa 😀