Prawidłowa forma
Hula
Chula
Prawidłowa pisownia to:
Hula
Przykłady poprawnej pisowni
-
Wiatr hula po pustych ulicach.
-
Dzieci hulały po całym podwórku.
-
Hula i dusza – piekła nie ma!
Zasada poprawnego zapisu
Słowo hula to forma czasownika „hulać”, którą zapisujemy przez h, ponieważ w polszczyźnie jest to zapożyczenie (m.in. z języka hawajskiego i niemieckiego – „hullen”, czyli huczeć). Pisownia przez „ch” byłaby błędna, ponieważ nie wynika z żadnej etymologii ani reguły ortograficznej.
Jak to zapamiętać?
Wyraz „hula” pochodzi z języka hawajskiego, gdzie „hula” to tradycyjny taniec. W języku polskim zyskał nowe znaczenia – np. w wyrażeniu „wiatr hula po polach”.
Warto więc zapamiętać: hawajski taniec to hula, więc i wiatr hula, a nie chula.
Ciekawostka językowa
Czasownik „hulać” w polszczyźnie ma więcej niż jedno znaczenie – może oznaczać zarówno gwałtowny ruch powietrza („wiatr hula”), jak i swobodną zabawę („dzieci hulały na weselu”) czy też życie w rozrzutny sposób („on tylko hula i niczym się nie przejmuje”). To jedno słowo, a tyle barwnych kontekstów.
0 komentarzy