Prawidłowa forma

Prawidłowa pisownia to:

Kurz

Przykłady poprawnej pisowni

• Muszę dziś w końcu zetrzeć kurz z półek.

• W słońcu widać, jak unosi się kurz.

• W starym domu było pełno kurzu i pajęczyn.

(NIEpoprawnie: kusz zamiast „kurz” w kontekście sprzątania)

Zasada poprawnego zapisu

Kurz to rzeczownik rodzaju męskiego, oznaczający drobny pył, unoszący się w powietrzu lub osiadający na powierzchniach.

Kusz to zupełnie inne słowo – nazwa broni (podobnej do łuku), używanej głównie w średniowieczu.

Dlatego zawsze warto zastanowić się nad kontekstem, zanim wybierzesz literę „r” czy „s”.

Jak to zapamiętać?

Pomyśl:
Kurz – coś, co sprzątasz. Zawiera literę „r”, tak jak „brud”.
Kusz – broń, z którą lepiej nie zadzierać 

Skojarzenie:

• „Na szafie leży kurz, nie kusz – bo nikt nie strzela do firanek!” 

Ciekawostka językowa

Słowo „kurz” pochodzi od staropolskiego kurzyć, czyli „wzbijać pył, dymić”. Stąd też powiedzenie: „kurzy się jak diabli” – czyli bardzo się brudzi!

Z kolei „kusz” był używany już w XII wieku – jako skuteczna broń na polu bitwy i… zakazana w niektórych krajach ze względu na swoją śmiercionośność!